Strona Główna


Witamy na stronie naszej hodowli!

Zajmujemy się hodowlą kotów rasy Selkirk Rex oraz Brytyjskich krótko i długowłosych.

Poniżej znajdziecie informacje o tych rasach.

Rasa Selkirk Rex

HISTORIA RASY:

Selkirk Rex jest rasą bardzo młodą. W 1987 roku hodowczyni kotów perskich Jeri Newman spostrzegła w schronisku dla zwierząt w Bozeman,
w Montanie (USA), miot kotów domowych, w którym zauważyła krótkowłosą kotkę. Miała ona pięknie kręcone futerko. Miss DePesto of NoFace, bo tak nazwała koteczkę, zabrała ze schroniska i skrzyżowała ze swoim czarnym, rodowodowym persem. Szczęśliwa mama powiła 6 kociąt,
z których 3 miały kręcony włos. Dzięki temu skrzyżowaniu okazało się, że gen kręconego włosa jest genem dominującym.

Jeri Newman postanowiła hodować koty z kręconym futrem i nazwała nową rasę Selkirk Rex – jak twierdziła – od nazwy góry znajdującej się w pobliżu. Okazało się jednak po pewnym czasie, że najbliższa góra o takiej nazwie znajduje się w Kanadzie, a Selkirk pochodzi od nazwiska jej ojczyma, ale nazwa rasy się przyjęła w pierwotnym brzmieniu. Koty te zaczęto krzyżować z persami, egzotykami oraz kotami brytyjskimi.
W związku z tym, że mutacja, w wyniku której powstał gen kręconego włosa, okazała się dominująca, w miotach rodzą się kocięta zarówno o kręconym włosie (curly) jak i prostowłose (straight).

Nowa rasa znalazła od samego początku wielu sympatyków. W 1990 roku koty te zostały po raz pierwszy zaprezentowane na wystawie w Salt Lake City (USA), niedługo potem rasa została uznana przez TICA i ACFA, a w 1992 przez CFA.. Do Europy, do Szwajcarii, pierwsza przedstawicielka tej rasy przyjechała w 1992 roku. Była to Noface Grace Slick z trzeciego miotu Miss DePesto of NoFace. Obecnie koty te, ciągle jeszcze niezbyt liczne, mieszkają w Ameryce, Europie, Azji i Australii.

CHARAKTERYSTYKA:

Najbardziej charakterystyczną cechą kotów tej rasy jest kręcone futro, które jest najmocniej pokręcone na łapkach, szyi, ogonie i brzuchu. Najlepszy skręt włosa mają kocury i kotki kastratki. Koty te występują w dwóch odmianach: krótkowłosej i długowłosej. Wszystkie mają jedwabistą okrywę włosową, która w dotyku jest niezwykle miękka i nadzwyczaj puszysta. Najbardziej efektowna jest u kotów długowłosych. Futerko układa się w loczki lub „kępki”. W literaturze anglojęzycznej rasa określana jest jako „cats in sheep’s coat” tzn. koty z sierścią jak owieczki. Koty te występują we wszystkich odmianach barwnych.
Ciało ich jest mocne, krępe, średnie lub duże. Głowa okrągła, z wyraźnie zaznaczonym nosem, z profilu widać wyraźnie zaznaczony stop. Uszy średniej wielkości, szersze u podstawy, dość szeroko rozstawione. Oczy duże, okrągłe. Tułów mocno zbudowany, dobrze umięśniony, średniej długości, łapy średniej długości, mocnej budowy. Ogon średniej długości, proporcjonalny do tułowia.
Kocięta rodzą się z kręconym włosem, kręconymi wąsami, czasem gubią futro, które odrasta i około 8-10 miesiąca życia osiąga właściwą długość, ale pełny rozwój koty te osiągają około 2 roku życia. Charakterystyczną cechą są też skręcone wąsy, które często łamią się u podstawy.

Rasa ta obdarzona jest niezwykle zrównoważonym charakterem, są spokojne, bardzo miłe, kochają ludzi. Tak samo kotki jak kocury są niezwykle tolerancyjne, bez cienia agresji, doskonale przystosowują się do obecności innych kotów czy zwierząt. Od kotów perskich są aktywniejsze, dzięki nieco dłuższemu pyszczkowi łatwiej im się oddycha.
Gen kręconego włosa jest dominujący, więc w miotach tych kotów mogą rodzić się kociaki w czterech fenotypach: prostowłose (straight) lub o kręconym futerku, a jedne i drugie mogą być krótkowłose i długowłose.
W związku z tym, że jest to rasa bardzo młoda, dopuszczalne jest łączenie Selkirk Rexów z kotami rasy perskiej i egzotycznej (do 2010 roku) oraz kotami brytyjskimi. Po 2015 roku wszystkie Selkirk Rex muszą mieć jako rodziców tylko przedstawicieli swojej rasy. Wtedy bardzo pożądane w hodowli będą selkirki straighty, gdyż łączenie od czasu do czasu z kotem prostowłosym wzmacnia i polepsza strukturę włosa w tej rasie. Obecnie równolegle hodowane są Selkirk Rexy, które mają w wyglądzie bardziej „perski” lub bardziej „brytyjczykowaty” charakter, w zależności od tego, które koty (persy czy brytyjczyki) zostały użyte w programie hodowlanym. Przeważa jednak tendencja, by koty te zbliżały się bardziej do standardu kota brytyjskiego niż perskiego, tzn. by miały mocną budowę i nie tak ekstremalnie spłaszczony pyszczek jak persy.

PIELĘGNACJA:

Pielęgnacja kotów tej rasy nie jest zbytnio skomplikowana. Trzeba je czesać co kilka dni szczotką lub grzebieniem, od czasu do czasu można wykąpać – wtedy dobrze jest wyczesać dokładnie przed kąpielą, a po kąpieli wytrzeć i zostawić, by same wyschły (czesanie mokrych włosów powoduje rozprostowanie loczków, ale włosy skręcają się ponownie po paru dniach).

CHARAKTER

Selkirk Rex to kot spokojny, zrównoważony, cierpliwy i tolerancyjny. Agresja nie leży w jego naturze. Miłym charakterem przypomina nieco persa, ale jest od niego aktywniejszy i zdecydowanie bardziej odporny i zdrowy. Kot ten lubi pieszczoty, głaskanie, czesanie, potrzebuje stałego kontaktu z człowiekiem.


Rasa Brytyjskie Długowłose

Pochodzenie:

Koty brytyjskie pojawiły się dopiero w latach 50-tych XX wieku. Rasa ta powstała w
krajach Europy Zachodniej w wyniku połączenia krótkowłosego kota brytyjskiego z
długowłosym kotem perskim. Oficjalnie uznano ją i zerejestrowano w 2008 roku.

Wygląd:

Są to dość duże koty, których waga waha się od 4 do 8 kg. Charakterystycznym dla
wyglądu brytyjczyków jest bardzo puszyste futro z półdługą sierścią, która tworzy
niezwykle ozdobną kryzę, szerokie portki oraz piękny, puszysty ogon. Duże łapy,
szeroki tułów, krótka szyja i okrągła głowa nadają tej rasie masywny wygląd. Koty
brytyjskie mają bardzo różnorodne umaszczenie – niebieskie, liliowe, rude, czarne,
brązowe, a także białe.

Charakter:

Koty brytyjskie zachowały charakter swoich krótkowłosych kuzynów. Mają bowiem
bardzo łagodne, spokojne i zrównoważone usposobienie, ponadto są rodzinne,
opanowane i towarzyskie. Brytyjczyki są także mądre, pewne siebie i ciekawskie.
Choć lubią przebywać w pobliżu właściciela, to nie przepadają za przesiadywaniem
na kolanach i braniem na ręce. Jak większość kotów potrzebują sporo snu.

Utrzymanie:

Pielęgnacja brytyjczyków nie należy do trudnych. Wystarczy regularne czesanie raz
bądź dwa w tygodniu. W okresie linienia trochę częściej.

Ciekawostki:

Koty tej rasy nie przepadają za wspinaniem się. Mówi się o nich, że są
raczej „przyziemne”. Jest to bardzo nietypowa cecha wśród przedstawicieli rodu
kociego i na pewno pożądaną przez właścicieli ceniących sobie porządek na półkach
i regałach.


Rasa Brytyjskie Krótkowłose
Rasa kota, której początki zwolennicy wywodzą od kotów sprowadzonych na Wyspy Brytyjskie przez legiony rzymskie, wykorzystujące je do walki ze szczurami. Legendy tej nie udało się jednak udowodnić. Faktem jest, że rasa wywodzi się od kotów domowych zamieszkujących Wielką Brytanię (nie jest to jednak domowy kot „brytyjski”). Na skutek II wojny światowej istnienie tej rasy zostało zagrożone. W latach 50. XX wieku hodowcy, przy pomocy krzyżowania z persem niebieskim, wzmocnili populację i poprawili cechy rasy.
Wygląd
Największa rasa krótkowłosych kotów. Sierść krótka, gęsta i miękka. Wzorzec rasy dopuszcza różne umaszczenie. Zanotowano około 150 form barwnych, od jednokolorowych (np. niebieski, czarny, rudy, kremowy, czekoladowy, liliowy i biały) po dwubarwne, a także (tylko u kotek) trójbarwne. Waży od 4 do 9 kg i jest zarazem największym kotem krótkowłosym. Nogi krótkie lub średniej długości, przez co kot sprawia wrażenie grubego. Na krótkiej szyi duża głowa z wyraźnymi policzkami i zaznaczoną brodą. Uszy szeroko rozstawione i zaokrąglone na końcach. Oczy duże, pomarańczowe, niebieskie, złociste, zielone lub turkusowe.
Charakter
Łagodny, zrównoważony, spokojny, inteligentny, towarzyski. Zaskakująco (w stosunku do wielkości) cichy. Akceptuje bez problemu przebywające razem z nim w domu koty oraz dzieci. Przywiązuje się do właściciela. Potrafi podążać za nim przez cały dzień, cierpliwie czekając, aż zostanie mu udzielona uwaga. Dom imprezowiczów to zdecydowanie najgorsze miejsce do przebywania dla takiego kota. Najlepiej się czuje w ciszy i spokoju, patrząc w okno, obserwując rodzinę, w której żyje, oraz wylegując się w promieniach słonecznych.
Pielęgnacja
Sierść wymaga codziennego szczotkowania, ale w przypadku kota brytyjskiego krótkowłosego mieszkającego w domu wystarczy raz w tygodniu gęstym grzebieniem wyczesać martwą sierść. Jednak pogląd o konieczności szczotkowania sierści nie jest podzielany przez wielu hodowców i sędziów, którzy uważają że prowadzi ono (szczotkowanie) do usuwania podszerstku nadającego charakterystyczną dla tych kotów fakturę sierści. Należy również pamiętać o regularnym przycinaniu pazurków oraz kontroli stanu uszu i zębów. Przycinanie pazurków nie jest wskazane dla kotów wspinających się na drapaki, gdyż tracą wtedy możliwość bezpiecznego kontaktu z podłożem.
Styl życia kota brytyjskiego i odmienna od wielu innych ras sierść oraz bezwzględna mięsożerność całego gatunku ma także wpływ na wymogi żywieniowe. Należy dążyć do podawania karm o możliwie pełnym składzie obejmującym zarówno wymagane składniki podstawowe jak i witaminy oraz mikroelementy. Jest wiele dość dobrych rodzajów karm suchych które spełniają te warunki, choć korzystanie ze specjalnych dodatków żywieniowych jest zawsze wskazane. Należy pamiętać, że nawyki żywieniowe u kota najmocniej kształtują się ok. 6 tygodnia życia i później bardzo trudno je zmienić. Obecnie kotom podaje się wodę, która powinna być stale dostępna. Mleko i jego pochodne nie są wskazane, gdyż wiele kotów wykazuje mniej lub bardziej nasilone reakcje alergiczne na jego składniki.